7/7/2007 - Son Halim :S
Sevememe duygusu… Bilmiyorum ama çok hoşlandıklarıma bile aşık olamıyorum ne kadar zor… Biliyorum sevmeyi en alasından biliyorum aşkın sevginin vücuda pompaladığı kanın her bir zerresinin değerini… Biliyorum ama körkütük aşık olamıyorum…. Ne oldu bana nasıl böyle bir konuma düştüm bir KORKAK oldum gerçekten bilmiyorum. Belki de bilmek istememdendir… Belki de geçmişimde yaşadığım şerefsizliklerdendir belki de ağzımın sıcak süte benzeyen aşk kanı gibi içilesi olan ama içince de yakan fakat sızısını sonradan hissettiğim acısını hissettiğim geçmişimdendir… Kim bilir belki de hepsidir…
Dostlarımı sevmeye çevremi sevmeye başladım şuanda ayağımdaki terliğimi çıkarmaya çalışan köpeğimi sevmeye başladım… Yaşama dönmeye geçirdiğim o istikrarlı dönemi gömmeye üstünden de küçük küçük çıkan fidanlarımı izlemeye başladım…Umarım fidanlarım bir bir büyürlerde güzel ürünler verir… Ama içlerinde öyle bir tanesi büyümeli ki en büyüğü olmalı ve bütün ağaçlarımı korumalı… Lakin geçmişte ektiklerim gibi olmamalı bu ağaç… Geçmişte ki bu ağaçlarım çürümemeli , yıkılmamalı yada kendi kendini kırmamalı ; okadar büyük olmalıki diğerlerinin yerine geçmesine izin vermemeli vede en önemlisi bunları yapıpta giderken yanında diğer bütün ormanı götürmemeli… Geçmişte her büyük ağacım kırıldığında diğer bütün ormanı yanında götürdü…. Ki bu büyük ağacımın adıda aşk,sevgi,bağlılık… Şimdi çıkan filizlerimin içinde öyle bir ağaç olmalıki yıkıldımı,cürüdümü yada kendi kendini BANA kestirdimi diğer ağaçlarıma daha çok güç vermeli ve geliştirmeli ve umarımki bu büyük ağacım diğer ağaçlarımın büyümesini engellememeli güneşi sadece kendine toplamamalı hem en üstte en büyüğü olmalı hemde diğer ağaçlarımın büyümesi için bana yardım etmeli…Dilerim ki bu filizlerimi izlemem küçük bir çocuğun oyuncak arabasının bir gün gerçek olacağı ve bu arabanın onu her yere ışınlayacağı hayaline benzemez… Ama biliyorum ki o ağaca dünyamın en güzel yerini… Biliyorum ki geçmişimdeki hiçbir ağaç onun gibi güzel olamayacak…Çünkü bilmiş bir veya tecrübeli bir bahçıvan edası var üstümde… Çok ağaç ekmişimdir ve bu ağaçlarımda toprağı iyi kullanmışımdır… Fidelerimden kaynaklanıyordu belki zararım… Belki belki belki… Çünkü fidelerim sağlam olmasada belki çürümüş halde almış olsamda belki iyi bir halde almış olsamda onlarda varmış içlerinde varmış dayanıksızlık yada yabanlık… Dedim ya en güzel yer diye…En güzel yer… İçeriden annemin dinlediği radyodan sesler geliyor ve çok sevdiğim ve bana tam anlamıyla uyan benim gibi olan saf solcularımın bir parçası… Dostum dostum güzel dostum bune beter çizgidir bu bune çıldırtan denge … Yaprak döker bir yanımız bir yanımız bahar bahçe… İyi geceler kapımın ardındaki edebi cümlelerim benden bu kadar…
Kendal ELÇİ
02:35 02/07/2007
| 
