TaVnAzAr - güneş bakışlı

ENKAZ

Tue, 27 May 2008 22:48:00 +0300

ENKAZ...

DOĞUM

Bir insan DOĞAR , yaşar ve dünya yok olur…Çünkü o insan öldüğünde dünya dönüşünü durdurmuştur… Ama onun için…… Ben öldüğümde de aynısı olacak dünya duracak ve bir daha dönmeyecek…Gidenlerin arkasından üzüldüğümüzde anlıyoruz kendi gidişimizi… Biz gittiğimizde üzülecek olanları düşünüyoruz… Amaçsızca yaşayacak duruma gelen bir insan misali baktığımızda yani dünyaya benim penceremden baktığımızda ; üzülmemesini istiyoruz…Kimse kırılsın ağlasın istemiyorum… Bana kin tutan yüzlerce insanın bile ben öldüğümde içinden geçebilecek bir damlacık üzüntüye bile dayanamam… Kimseyi üzmek istemem ve belki de bu yüzden kendimi frenliyorum yaşamdan soyutlanmamak için… Ben bunları düşünürken ve düş.. ( devamı )

BİLMİYORUM

Mon, 17 Mar 2008 18:26:00 +0200

..........
Bilmiyorum, tanrı kime kızıp kimden intikam almak için bizi böyle yaratmıştı.

Ne gerçeğimizden memnunduk ne de gerçeğimizi değiştirebiliyorduk.
..........

Sen içindeki sesi susturacakmısın yoksa o sese kulak verip ne
dediğini anlamaya mı çalışacaksın?

İşte başlıyor!!!
..............
Kendimizi olduğumuzdan başka biri sanarak yaşarız hepimiz ama bir
yanımız aslında kim ve ne olduğumuzu hep bilir, bütün hayatımız da,
gerçekleri söyleyen içimizdeki o haini susturmaya uğraşmak, onu
yatıştırmaya çabalamak ve kendimizden kaçmakla geçer.

Hayatın ne olduğunu bana sorarsanız, size uzun bir kaçış olduğunu

GECENİN SENSİZLİĞİ

Wed, 26 Dec 2007 19:32:00 +0200

                                   GECENİN SENSİZLİĞİ

Gecenin sensizliğinde başlıyor rüyam…Kor halindeki köze benziyorum bu saatlerde sensizlikle yanarken…Küllenip söneceğim biliyorum…Ama başlıyor bir sonraki gün , gecenin sensizliğindeki rüyam…

Senin sensizliğin kaplıyor bir kefen gibi bedenimi..Küflenmiş bir rüzgar oluyorum , umutsuzca nerede olduğunu bilmeksizin esiyorum sana karşı… Seni sensizlikle tanırken kim olduğunu bilmiyorum…Ve başlıyor gecenin sensizliğindeki rüyam…

Senle yaşamayı anlıyorum sensizlikten ölürken…Düşlerimin azraili geliyor ve seni yasaklıyor bana… Sensizliği senle yaşarken , sensizliği sensiz yaşa.. ( devamı )

SORU İŞARETLERİ ???

Wed, 19 Dec 2007 04:01:00 +0200

Sen hiç nefes alırken boğuldunmu ?

Cigerlerin havayla doldumu ?

Nasil nefes aldığını düşündünmü ?

Kontrol edebildinmi kalbini,yokladınmı derinlerini ?

Düsünebildin mi aşka aşık olabilmeyi

? Yalnızlığını kırmızı halıyla karşıladınmı ?

Aşık olmayı ilham kaynağı olarak hayal edebildinmi ?

Kalbinin beynini asimile etmesine izin verdinmi ?

Hissettinmi ? Hissedebildiğini hissedebildinmi ?

Aşkın tadını alabildinmi ? Yaktımı a.. ( devamı )

Sun, 18 Nov 2007 13:49:00 +0200



                      SEN

Düşüncelerimle, düşlerimle dokunabilmek sana

Avuçlayabilmek yüzünü , bakabilmek gözlerine

Ve öpebilmek sessizce…

SİYAH VE BEYAZ

Fri, 31 Aug 2007 15:59:00 +0300

                                      SİYAH VE BEYAZ

Rüyadayım galiba…Bilmiyorum ama çevresi bulanık, odak noktası net olan bir resim misali görüyordum…üstünde sarmal altın işlemeler, sıcak motifleri olan ve gümüş yuvarlak kapı kolları olan devasa kapının önündeydim…Kapı zaten aralıktı ve yaklaştıkça kapıya o aralığın aslında bize göre birkaç insanın yan yana , elini kolunu sallayıp yürüyebilecek kadar geniş olduğunu ama devasa kapıya göre küçük bir aralık olduğunu fark ettim.Aralıktan gözleri kör edercesine büyük beyaz bir ışık huzmesi, sisli bir ormana değen güneş ışınları gibi efsanevi bir resim oluşturuyordu…Efsanevi ressamın en güzel tablosu diye adlandırdığı sadece bos resim perdesi gibiydi buda…Işık huzmesinin arkasında beyaz tül bir elbisenin içine bürünen bir vücut olduğunu görmek imkansız gibiydi.Yaklaştıkça bu vücudun üstündeki sima iyice belirginleşiyor ve bir yandanda gözlerim doluyordu…Bu sendin ve dünyanın en güzel makyajı olan gülümsemenle , sisli gözlerinle bana bakıyordun… Bu SENDİN…

.. ( devamı )

Sat, 25 Aug 2007 17:50:00 +0300

                                      GECENİN YALNIZLIĞI

Yalnızlık ve yalnız kaldığım anlar…. Hayatımda en mutlu olduğum anlarımdır…huzuru içimde hisseder, gelecek kaygılarımdan, geçmişteki pişmanlıklarımdan kurtulduğum, kendi dünyamı yarattığım ve kendi kendimi yönettiğim bir duruma bürünürüm…(Şuanda saat bir bucuğu çoktan geçti ve özelden biri az önce çağrı yaptı…Umarım bu kişi, ben yalnızlık duygularımın kapılarını açmışken ve yalnızlığımı düşünüp kelimelere aktarırken bunu hissedebilecek değerde, benim için özel bir insandır…Özel no dan özel insan….) Aslında yalnızlığı değil yalnız kalmayı severim. Yalnız kalmak bir çok insan için korkutucudur.Lakin benim için huzurdur.Çok uzun süre önce bir laf buldum demiştim.Aslında bir lafa ekleme yapmıştım…=Kalabalıklar içinde yalnızım lakin yalnızlık içinde kalabalığım=…

Yalnızlığı sevmemin nedeni beklide kimseye güvene.. ( devamı )

bir yazı...

Mon, 20 Aug 2007 20:01:00 +0300

Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır.

Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan "Bu kuşun kanadı neden beyaz değil?" diye bir soruyla bile karsılaşabilirsin.. iki ucu keskin bıçaktır bu işin. Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz.

Sen, "Ama senin için şunu yaptım" derken o, "şunu yapmadın" diye cevap verecektir. Ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla karşılaşacaksındır. Üzülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın.Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın. "Peki o ne yaptı" deme. Herkes kendinden sorumludur aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik yaşıyorsa, ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? Hayatı ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın.

Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. "Acılara tutunarak" yaşamayı öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki.... Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor.Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana.Yine içeceksin rakını balığın yanında. Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası....

Sen yüreğinin sesini d.. ( devamı )

Gönül Tanrısı

Sat, 11 Aug 2007 20:15:00 +0300

                                          GÖNÜL TANRISI

Kapılar açıldığında hüzünle dolar yüreğim dile gelmenin verdiği hüzünle.Susamışlığım çıkar ortaya, suskunluğum tüm akıntısıyla dağılır birden…Nedendir diye soramaz insan kendine.Gereklidir bence…Kapılar açık kalınca duygunla hareket edersin duyguların seni yönlendirir ve duyguların seni tökezletir, güçsüzleşirsin ve yorulursun…Mantığın kaybolur, hayatın esiri olur, yanlışları sorgular düşünceleri susturur , kalbini dinler hataların büyüğünden yapar sonrada pişman olamaz duygularımla hareket ettim dersin lakin götürüsü,yitirdiklerin sana sadece küçük bir vicdan rahatlığı verir… İçinden pişmansındır ama kimseye söyleyemezsin kendi kendini bile kandırır pişman değilim dersin…Günahtır bu senin gönlünün tanrısı için…Gönlündeki tanrın izin vermez sana, düşüncelerine ve her gerçek günah gibi bunu da düşünürsün içinden, yapmanın yasak olduğunu bildiğin halde… Sevap mıdır peki… Hiç sanmıyorum çünkü insana acı veren hiçbir şey sevap olamaz…Ya gönül tanrısı için…İşte oradaki sevaplarla dünyadaki sevaplar ve günahlar birbirine zıttır… İnsanların çoğunun bunalım yaşamasının sebebi de bu döngüden kaynaklanır…Seçimler bizde olsa ve yüreği.. ( devamı )

Son Halim :S

Sat, 07 Jul 2007 21:52:00 +0300

Sevememe duygusu… Bilmiyorum ama çok hoşlandıklarıma bile aşık olamıyorum ne kadar zor… Biliyorum sevmeyi en alasından biliyorum aşkın sevginin vücuda pompaladığı kanın her bir zerresinin değerini… Biliyorum ama körkütük aşık olamıyorum…. Ne oldu bana nasıl böyle bir konuma düştüm bir KORKAK oldum gerçekten bilmiyorum. Belki de bilmek istememdendir… Belki de geçmişimde yaşadığım şerefsizliklerdendir belki de ağzımın sıcak süte benzeyen aşk kanı gibi içilesi olan ama içince de yakan fakat sızısını sonradan hissettiğim acısını hissettiğim geçmişimdendir… Kim bilir belki de hepsidir…

Dostlarımı sevmeye çevremi sevmeye başladım şuanda ayağımdaki terliğimi çıkarmaya çalışan köpeğimi sevmeye başladım… Yaşama dönmeye geçirdiğim o istikrarlı dönemi gömmeye üstünden de küçük küçük çıkan fidanlarımı izlemeye başladım…Umarım fidanlarım bir bir büyürlerde güzel ürünler verir… Ama içlerinde öyle bir tanesi büyümeli ki en büyüğü olmalı ve bütün ağaçlarımı korumalı… Lakin geçmişte ektiklerim gibi olmamalı bu ağaç… Geçmişte ki bu ağaçlarım çürümemeli , yıkılmamalı yada kendi kendini kırmamalı ; okadar büyük olmalıki diğerlerinin yerine geçmesine izin vermemeli vede en önemlisi bunları yapıpta giderken yanında diğer bütün ormanı götürmemeli… Geçmişte her büyük ağacı.. ( devamı )