26/12/2007 - GECENİN SENSİZLİĞİ

                                   GECENİN SENSİZLİĞİ

Gecenin sensizliğinde başlıyor rüyam…Kor halindeki köze benziyorum bu saatlerde sensizlikle yanarken…Küllenip söneceğim biliyorum…Ama başlıyor bir sonraki gün , gecenin sensizliğindeki rüyam…

Senin sensizliğin kaplıyor bir kefen gibi bedenimi..Küflenmiş bir rüzgar oluyorum , umutsuzca nerede olduğunu bilmeksizin esiyorum sana karşı… Seni sensizlikle tanırken kim olduğunu bilmiyorum…Ve başlıyor gecenin sensizliğindeki rüyam…

Senle yaşamayı anlıyorum sensizlikten ölürken…Düşlerimin azraili geliyor ve seni yasaklıyor bana… Sensizliği senle yaşarken , sensizliği sensiz yaşabileceğimi söylüyor bana…Seni bulamamış olan ben, hatta sensizliğine aşık olan ben SENsiz hayatı düşünemiyorum ve düşlerimi intihara sürüklüyorum…Düşünceler ne zaman intihar eder ???....

Gecenin sensizliği vuruyor ayin aydınlattığı çıplak ruhumun taşıdığı çıplak bedenime…Senle örtünmek , senle anlamlaşmak ve senle ışıldamanın hayalinin , sensizliğimin getirdiği bir düş olduğunu kafama vururcasına anlatıyor düşüncelerim…Düşünebildikçe eriyorum , düşünebildikçe soyutlaşıyorum… Düşünebildikçe bildikçe pişman oluyorum…

Gecenin sensizliği ve karanlığı vuruyor gözlerime…Sıvası dökülen bir dam oluyorum… Gözyaşlarım  bedenimi parçalıyor ve beni zayıflatıyor…Küfleniyorum ve dökülüyorum…Sensizlikle dolan gecenin ayazı vuruyor küflenmiş yüreğime…Ve biraz daha eskiyorum sensizlikle…

Sen kimsin ve neredesin diye soruyorum gecenin sensizliğindeki sessizliğe…Ve zihnimin anlamını arıyorum sende…Bu senmisin… Sen isen SEN KİMSİN ????

                                            00:28 26/12/07 

                                               Kendal ELÇİ