7/7/2007 - Barışın gideceğini anladığım anda yazdığım bir yazı....

Sıcak bir haykırışla soğuk bir ölüm….

Küçük parmaklarla dünyayı atlas gibi kavramaya benzer…

Biz ağlarsak göz yaşlarımızın sıcak aktığını hissederiz. Ya onlar, ya onlar ölürken nasıl ağlarlar… Yaşanmamış güzel yılların ardından sıcak ağlayabilirler mi _? Bilmediğin bir şeye sıcak ağlayabilir misin _? Ya onlar _? Dönmemek üzere giderken özlemlerini unutturabilir misin _? Ya onlar _? Soğuk bir rüzgar gibi mi giderler !! Soğuk buz damlacıklarımı damlar kaskatı kesilmiş bedenlerinin donan göz pınarlarından… Sıcak bir siyahlıkmıdır… Yoksa kar beyaz bir ölüm müdür_? Üstlerine atılan nemli toprağın kokusu mu _? Üşürler yerin altında… Yaşamadıkları hayatın sevgi dolu kucağının özleminde... Giderken gülümserler bize  üzülmeyin diye… Ve gürleyen gökyüzünün içinde kara bulutlara karışırlar ve birer göz yaşı olup gözlerimizden yağmur gibi akarlar… Ve doğaya birer su kütlesi  bırakarak giderler… Belki son kez toprak kokusunu içlerine çekmek istemişlerdir…

Giderken boşalt tüm yağmurunu

Soğuk rüzgarlarını sal üstümüze

Giderken bırak hayalini gözlerini

Sıcak bir gözyaşın düşsün kalbimize

Gökyüzü siyah bir karaltının dağılımıyla hüznünü boşaltıyor… Artık kargaların düğünüdür HİÇ KİMSE AĞLAMASIN…..

                                               Kendal Elçi

                                                          14:15  03.07.2007